"Polska i Polacy w literaturze francuskiej (XIV-XIX w.)" (2)

„Polska i Polacy w literaturze francuskiej (XIV-XIX w.)” (2)

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 0 Flares ×

Niemal dwa lata temu pisałam (tutaj) o książce Wiesława Mateusza Malinowskiego i Jerzego Styczyńskiego poświęconej wizerunkowi Polski i Polaków w literaturze francuskiej. Obecnie nakładem Wydawnictwa Naukowego UAM ukazało się tłumaczenie tej książki na język polski.  Dla mnie to radość podwójna – ze względu na bardzo interesujący temat i ze względu na to, że znalazły się tu także przekłady mojego autorstwa. Serdecznie zachęcam Was do lektury. Książkę można nabyć w księgarni internetowej Wydawnictwa Naukowego UAM (tutaj).

Na zachętę fragmencik wiersza Léona Valade’a Finis Poloniae w moim (Katarzyny Panfil) tłumaczeniu. Wiersz, w nieco groteskowej, wampirycznej (modnej w XIX wieku) stylistyce podejmuje kwestię rozbioru Polski:

 

Mordercy, wyczekawszy odpowiedniej chwili,

We trzech napaść jednego człowieka przybyli.

Wnet go pięści ciosami zwalili na ziemię,

Aż rozległo się w ciszy ofiary rzężenie.

„Umarł!” – krzyknęli oprawcy wesoło,

 

Lecz ledwie wymawiać skończyli to słowo,

Już bolesnym staraniem i z trudem oko trup

Otworzył, więc mu czoło rozbili o graniczny słup.

We wnykach z konopi ścisnęli mu szyję,

Usta kneblem zatkali i rzekli: „Nie żyje

Nareszcie”.

 

A gdy zmarły znów otwierał oczy,

Każdy oprawca rychło doń z kamieniem skoczył.

(…)

(Léon Valade, Finis Poloniae, przeł. K. Panfil, (w:) W.M. Malinowski, J. Styczyński, Polska i Polacy w literaturze francuskiej (XIV-XIX w.), Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2016)

Print Friendly